Ieder jaar lijkt Studium Generale het weer voor elkaar te krijgen voldoende muzikanten en groepen bij elkaar te brengen om een heus avondvullend concert te organiseren. Zo ook op 21 mei 2003 en zoals gebruikelijk bij alle concerten die op het TU/e-terrein plaatsvinden, vond het plaats in de Blauwe zaal van het Auditorium. Dit keer was er echter ook een uitstapje naar de Grote zaal. Vorig jaar was het (zover mijn herinneringen teruggaan) een extra Quadriviumconcert; het waren toen immers alleen leden en ensembles van Quadrivium die deelnamen. Dit jaar echter waren (gelukkig) ook andere artiesten uitgenodigd, wat ik persoonlijk altijd wel een aangename verrassing vind: als trouwe bezoeker van alle Q-concerten kén ik de rest immers allanges.

Op het podium verscheen als eerste mezzo-sopraan Nicky Bouwers met pianobegeleiding van Ralf Pisters. Hoewel ik beiden al vaker heb horen optreden en zelf goed bekend ben met Nicky's stemgeluid was ik deze avond bijzonder onder de indruk. Mogelijk had ik haar al enige tijd (lees: toch zeker een maandje of wat) niet meer horen optreden, mogelijk had Nicky zelf een goede reden om deze avond eens extra mooi te gaan zingen! Hoe dan ook, Mahlers Lieder eines fahrenden Gesellen werden door haar op bijzonder aangename wijze ten toon gebracht, mede dankzij de immer muzikaal groeiende Ralf.

Tweede act van de avond was de introductie door Nick Brok over het daaropvolgende stuk Si Calja du Maga di Majarien (i.s.m. Masaki 'Makkie' Shimakawa, arrangement door Willem Cornelése). Bij velen is Nick wel bekend als oud Vokollagelid of anders wel door het mondeling verkopen van zijn SF-trilogie in boekvorm genaamd Amara's ervaringen. Nick had met vrienden en bekenden een koor gevormd, met daarbij begeleiding op piano en twee trompetten, en kon zodoende deze avond ons verrassen met de primeur van zijn werk. Een aardige uitvoering was het wel, hoewel het niveau wat contrasteerde met de vorige act. Echter, aangezien ik zelf zijdelings op de hoogte was van de ontwikkelingen van het stuk vond ik het leuk te zien hoe ver Nick inmiddels is gekomen met zijn project. Hijzelf was ook bijzonder onder de indruk, want na afloop was de emotie van deze primeur hem bijna te veel geworden, zo was te horen in zijn stem.

Overgenomen uit Pressto 19 opus 3. Originele auteur Maarten Kuijpers.